Deskundigheidsbevordering
Zeeland is dit jaar onze bestemming. Met de zaterdagse maalploeg gaan we er korenmolens bezoeken. In Zeeland is, langer dan elders in Nederland, met windkracht koren gemalen. Door de geïsoleerde ligging van de Zeeuwse eilanden, voor de aanleg van de Deltawerken, is het lang lonend geweest om het graan ter plaatse te verwerken.
Voor wie kennis wilt opdoen van molens zijn er tal van boeken om te raadplegen. De beschrijvingen daarin, van de diverse molentypen, zijn veelal gemiddeld. Gemiddeld in de zin dat er een beschrijving wordt gegeven van wat we, in z'n algemeenheid, in zo'n type molen aantreffen. Maar de gemiddelde molen bestaat niet: elke molen heeft z'n eigen individuele kenmerken.
De Zeeuwse korenmolens hebben het lang volgehouden tegen de concurrentie van de 'moderne' meelfabrieken. Om die concurrentie het hoofd te kunnen bieden moest er bij herstel en aanpassing gezocht worden naar goedkope oplossingen. Tijdens ons bezoek aan Zeeland hebben we daar een aantal voorbeelden van gezien: het luiwiel met autoband, het tweedehandse korte bovenasje (afkomstig uit Utrecht), de uitkragende stenen romp (voor de te grote kap), de conische bovenschijfloop, ….
Boekenwijsheid is een aardig begin om molenkennis op te doen. Maar om die kennis uit te breiden zijn molenbezoeken onontbeerlijk. Niet voor niets gaan wij daarom dan ook jaarlijks op werkbezoek. In de eerste plaats ter bevordering van onze deskundigheid en daarnaast ook een beetje voor de gezelligheid.
Of was dat laatste nu net andersom?
Piet van Os
|
|
|
