Hooi
Op een oude ansichtkaart van de 'Catharine Singel' is, op de achtergrond, nog net korenmolen De Meiboom te zien. Deze molen stond samen met de Rijn en Zon, tot 1913, op het Paardenveld. Rijn en Zon verrees weer aan de Adelaarstraat. De Meiboom werd niet herbouwd. Wel werden onderdelen van De Meiboom gebruikt bij de herbouw van Rijn en Zon. Maar ik wil het met U niet hebben over de molen op de ansichtkaart. De boot op de voorgrond is veel interessanter.
Op de met hooi beladen botter valt geen nummer te ontwaren maar het zou de MK 30 van Klaas Kes (1870-1921) kunnen zijn. In 'Van gaand en staand want, De zeilvisserij voor en na de afsluiting van de Zuiderzee' laat Peter Dorleijn de dochter van Klaas Kes aan het woord. Ze verteld hoe ze eenmaal per jaar, met de laatste reis hooi, mee mocht varen. De reis naar Utrecht was een soort van vakantie reisje voor de familie.
Hooivaren was een bijverdienste voor de vissers van het eiland Marken. Met een last van zo'n 12.000 kilo aan hooi ging de reis vaak over de Vecht naar Utrecht. Op de Utrechtse veemarkt werd het hooi, via monsters, wel verkocht. Om te kunnen varen moesten de giek en het zeil omhoog gebracht worden vanwege de hoge last. 'Met het tweede rif in het zeil en een kluivork voorop kon een met hooi geladen botter zeilen, de helmstok werd verlengd met een stutter zodat men, boven op de last staande, kon sturen.', schrijft Peter Dorleijn. Op de kaart is die verlengde helmstok goed te zien.
In de toekomst komt er misschien wel weer een verbinding tussen de Leidse Vaart en de Vecht. Wie weet. Het hooi voor de kinderboerderij op het molenerf, zou dan via de Vecht aangevoerd kunnen worden. Maar niet meer van het eiland Marken want sinds de afsluiting van de Zuiderzee is het daar met de productie van hooi gedaan. En daarbij: 12.000 kilo hooi is misschien ook wat veel voor die paar geiten en schapen.
Piet van Os
|
|
|
